Strona główna

O polskich rodzinach nietoperzy

Niegdyś uważane za nocnych wysłanników szatana, podjadających nocą szynkę i słoninę w komorze, wysysające krew i złośliwie wplątujące się w kobiece włosy.

Dziś na szczęście znane jako ważny element ekosystemów, sprzymierzeńcy w walce człowieka z uporczywymi owadami, ciągle jednak budzące respekt ze względu na tajemniczy tryb życia. Ich żywiołem są najciemniejsze zakamarki, piwnice, bunkry, jaskinie, strychy, studnie i przede wszystkim noc. Jak ryba w wodzie czują się tam, gdzie nasze zmysły zawodzą i człowiek gubi się w ciemności niczym dziecko we mgle - NIETOPERZE.

W Polsce żyje ich aż 25 gatunków, należących do dwóch rodzin. Rozpoznawanie gatunków nietoperzy jest w wielu przypadkach trudne, szczególnie jeśli nie mamy możliwości dokładnego, bliskiego przyjrzenia się szczegółom ich ciała. Ale nawet poczatkujący obserwator przyrody może określić, do której z dwóch rodzin osobnik należy (o ile nasz bohater siedzi spokojnie, a nie lata w ciemności za posiłkiem).
 
Do rodziny podkowcowatych żyjących w Polsce należą tylko dwa gatunki - podkowiec mały i podkowiec duży (w Europie mamy pięć gatunków). Jest to rzadka grupa nietoperzy, podkowiec 
duży stwierdzony był w naszym kraju siedmiokrotnie. Można je spotkać na południu Polski - w górach i na Wyżynie Krakowsko-Czętochowskiej oraz Nizinie Śląskiej.
 
Podkowce od drugiej rodziny - mroczkowatych różnią się występowaniem na nosie specyficznej narośli w kształcie podkowy, dzięki której, w przeciwieństwie do mroczkowatych, wysyłając sygnały echolokacyjne, mogą wiązkę fali ukierunkowywać.
 
Drugą charakterystyczną cechą jest sposób spoczynku podkowców - hibernujące podkowce owijają swoje ciało błonami skrzydeł, przez co wyglądają jak owoce lub poczwarki wielkich owadów.
 
W naszych ogrodach możemy spotkać przedstawicieli mroczkowatych, o których w następnym odcinku opowieści o nietoperzach :)
 
Zdjęcia: wikipedia.org,  autor: Lylambda (wyżej)  i Matthieu Gauvain (niżej)